zondag 22 juli 2007

Oh dierbaar België

Ja 'k weet het ... eigenlijk zou het ne goeien belg betamen om op de nationale feestdag de evenzeer nationale driekleur te bejubelen ... maar ziet ... gisteren is het ne vree drukke, drukzalige, zaligen dag geweest ... en dus was het gisteren amusement geblazen ... en gene Brabaconne. Hebben dus genoten van een aantal mede-belgen, belgen zoals de meesten onder ons die door werken de nationale driekleur zijn kleur en fleur geven. Wie er dan met de eer van dienen doek gaat lopen of hiervan het meest profiteert is een andere zaak.

Dit is dan ook hetgeen ons België arm en rijk maakt in 1 beweging:

Aai eksplain maiself neder:
Laat ons effe beginnen met het begin ... vanwaar komt onze nationale driekleur eigenlijk ?
Is dit nu juist niet de weerspiegeling van ons federaal samenzijn ? Het kan toch ook wel niet over het hoofd gezien worden dat al onze gemeenschappen in deze driekleur verbonden zijn.
Fundamenteel is echter ook dat er maar 1 gemeenscahppelijk deel is : het geel.

In dat opzicht ziet de toekomst er niets dan roos- of moet ik zeggen geel - kleurig uit. Het opkomende China-Industrialisme zal de invloed van Aziatische kenmerken alleen maar doen toenemen. De revolutie die decenia geleden werd ingezet door japanse concortiums die goedkope auto's op onze markten gooiden is veranderd over het dumpen goedkope kitch artikelen en namaakgoederen naar het afsnoepen van werkgelegenheid. We moet dus met het geel in onze vlag gaan rekening houden. Vooral wanneer dit geel beschouwd dient te worden als een teken van globalisering.

Indien we willen verder denken in het kader van globalisering, is het vormen van een grote groep landen die onbaatzuchtig met elkaar op goede humane principes willen samenwerken een goede zaak. Europa zou dus een goede zaak moeten zijn. Doch ... het gaat juist fout met die onbaatzuchtigheid en de goede humane principes. Het liberale karakter van de machthebbers binnen Europa dient, onder het motto van oorlogsvermijding, om een grote markt te creëren waarop iedereen het zogezegd 'goed' zou moeten hebben. Feit is echter dat de enige die hier structureel beter van worden de 'eigenaars' van de grote mulitinationals zijn, met op kop de banken en verzekeringen die met de overvloed aan spaarcentjes van de belgen zogezegd niet weten wat doen, maar dan wel meehelpen aan de verhuis van producerend België naar het oostblok te financieren. Welk van deze instellingen besteed nu al niet reeds een massa werk uit naar Roemenië of enig ander land waar de loonkost een pak minder is. Dit voorbeeld maar om aan te tonen dat de machthebbers enkel hun ego-doelen nastreven en verkopen onder valselijke voorwendselen. Het resultaat is dat elk van hen graag nog wel een eigen speeltuin hebben maar toch liefst niet alles in dat fantastische Europa laten opgaan. Indien arbeids- en loonsvoorwaarden evenals comfort en sociale voorzieningen in heel Europa zouden hetzelfde zijn, zou er minder behoefte zijn om te verhuizen naar een niet meer zo goedkoop land.

Het is echter zo dat de politiek op de stap de effectieve macht volgt en dat alle andere componenten hier eindeloos achterna hinken.

Dit om terug te vallen op wat er nu wezenlijk mis loopt in België : Wij zijn een land van ocharme 10 miljoen zielen ... hebbeen een leger aan minsters, staatsecretarissen, volksvertegenwoordigers, senatoren, gouverneurs, gedeputeerden van de provicies, gemeenteraadsleden, schepenen en burgemeesters waarbij de vetpot door de eerste groep moet gevuld worden en hij systematisch door de tweede groep leger dan leeg wordt gemaakt. waar gaat dit ins hemelsnaam naartoe ? In dit plaatje is er dan nog geen sprake van kabinetten en allerhande partijstructuren die rechtstreeks en onrechtstreeks hun grote lepels ook een keer in de pot laten dalen. Ook is er geen sprake van de machten van de bedrijven die de politiek sturen en hier in een tertiaire manier de vetpotten helpen legen.

Zou het niet eens tijd worden hier een analyse op te maken en te besluiten dat we dringend kleinere vetpotten moeten maken, meer duidelijkheid moeten brengen wie effectief de potten vult en wie het recht heeft om van de potten te gebruiken. Dit veronderstelt echter een politiek die 'ballen' aan zijn lijf heeft en zich niet laat verleiden in machtspelletjes.

Als conclusie dus 1 symbolisch voorstel : verander de vetpot door nen beerput. Zij die effectieve goede bedoelingen hebben zullen de moed hebben om de beerput te herwerken naar edele suikerpotten ! Wees welkom politiekers met visie, moed en een schep met lange steel !

Den Blogger

Geen opmerkingen: